Lola Gielen | Neo en Felix

“Ik wil mensen blij maken met mijn ontwerpen. Ik wil zelf gelukkig zijn en ook anderen gelukkig maken.” Als conceptueel denker en interaction designer wil Lola Gielen (1992) speelse producten maken.

Persoonlijk contact activeren

Het heet Felix en het ziet eruit als iets tussen een grote eivormige draaiknop en een 3D-smiley. Als je er aan draait, veranderen de kleur en de lichtintensiteit en dat geldt ook voor de uitdrukking van de twee ‘ogen’. “Felix is ​​een happybot om uit te drukken hoe je je voelt”, legt Lola uit. “Onderzoek toont aan dat geluk positief kan worden beïnvloed door er dagelijks aan te denken. Ik heb Felix ontworpen als een laagdrempelig apparaat om je stemming te uiten. Als je wilt kun je deze input delen met familie, vrienden of anderen om je heen, bijvoorbeeld via een online platform.” Die anderen kunnen bijvoorbeeld verzorgers zijn - Lola heeft Felix bedacht met vooral ouderen en mensen in zorginstellingen in gedachten. “Niet als een vervanging van aandacht, maar - in tegendeel - om persoonlijk contact te activeren.”

"Eindhoven brengt me veel nuttige connecties."

Lola Gielen

Meisje met een telescoop

Lola groeide op in Eindhoven en ontwikkelde al snel interesse in wetenschap en technologie. Op haar website toont ze een foto van zichzelf als een jong meisje met een telescoop. Maar ze koos bewust voor een studie aan Design Academy Eindhoven. “Ik wilde artistieke, creatieve en conceptuele vaardigheden leren - de praktische en theoretische dingen kon ik zelf wel ontdekken, dacht ik.”

Als afstudeerproject ontwikkelde ze Neo, een soort cross-over tussen een sequencer en een bordspel. “Ik probeerde accordeon spelen onder de knie te krijgen, maar realiseerde me dat veel oefenen niet genoeg was. Je hebt ook wat talent nodig. Na jaren van vruchteloze pogingen om muzikant te worden, besloot ik om een ​​instrument te maken dat je gemakkelijk kunt spelen. Zonder veel oefenen of talent.”

Verbeterd prototype

Toen ze Neo liet zien tijdens Dutch Design Week werd Lola gevraagd om deel te nemen aan het talentontwikkelingsprogramma Smart Design to Market en met een subsidie ​​en het winnen van de ASML Makers Award kon ze een verbeterd prototype ontwikkelen met hulp van de bedrijven ASML, ACE en Spiccs. “Een idee als Neo of Felix bedenken en een prototype ontwikkelen is één ding, maar het concept rijp maken voor productie en markt is een tweede. Het kost veel tijd, energie en geld.”

Broedplaats van creativiteit en innovatie

In dit proces is het ook belangrijk om contact te leggen met de juiste mensen en partijen, zegt Lola. “Je kunt niet alles alleen. Dit is het goede aan Eindhoven: je kunt hier allerlei professionals vinden met de kennis of vaardigheden die je nodig hebt.” Het was zelfs de belangrijkste reden voor haar om terug te keren naar de stad waar ze opgroeide. “Tijdens mijn studietijd verhuisde ik naar Tilburg - na zoveel jaren in Eindhoven wilde ik een verandering van omgeving. Maar een paar jaar later en na veel op en neer reizen realiseerde ik me dat Eindhoven me veel nuttige connecties brengt, dus besloot ik terug te gaan om deel uit te maken van die broedplaats van creativiteit en innovatie.”

Sociale ontwerpprojecten in de stedelijke ruimte

Lola werkt graag samen met andere creatieven en specialisten. Ze maakt deel uit van het team What if Collective dat de bekroonde interactieve installatie MGNT maakte voor de STRP Biënnale 2017. Ook werkt ze samen met PLYGRND, een multidisciplinair team dat sociale ontwerpprojecten in de stedelijke ruimte uitvoert, met een focus op gezondheid, welzijn en mensen dichter bij elkaar brengen. “We laten de buurtbewoners ons vertellen en inspireren over hun wensen en behoeften. Dat is veel beter dan een gemeente die een paar apparaten dumpt.“

Lola Gielen is een product- en interaction designer, een conceptueel denker en een wetenschapsliefhebber. Ze wordt gedreven door nieuwsgierigheid. Bekijk de website van Lola Gielen.