BMX freestyler Shanice Silva Cruz | EMOVES special

BMX freestyle zal in 2020 voor het eerst onderdeel zijn van de Olympische Spelen. In Nederland is er onder de vrouwen één grote kanshebber om daaraan deel te nemen: Shanice Silva Cruz. In het 040 BMX Park vertelt ze over haar Olympische droom.

Shanice (25) is net tijdens de ochtendtraining uit haar broek gescheurd als ze met een grote glimlach de deur opendoet van de trainingshal op Strijp-S. Sinds kort is dit de officiële trainingsplek van de Nederlandse freestyle BMX-ers die voor de Spelen gaan. Vier mannen en Shanice dus. De Rotterdamse staat elke dag om half zes op om hier op tijd te kunnen zijn. Om te trainen voor de Spelen van Tokyo, waarvoor slechts negen mannen en negen vrouwen zich wereldwijd kunnen kwalificeren. Of zij er een van zal zijn? Dat is nog niet zeker.

Vrouwen in de BMX wereld

Qua niveau zou het moeten lukken. Ze werd zevende tijdens het wereldkampioenschap vorig jaar, vertelt ze als ze plaatsneemt aan de tafel met uitzicht op de ramps. Maar meedoen aan de Spelen betekent niet alleen veel talent hebben en heel hard trainen. Het is ook de halve wereld afreizen voor alle kwalificatiewedstrijden. Shanice telt ze op haar vingers na: “Een stuk of zestien zijn het er vanaf november.” Zestien vliegtickets met hotelovernachtingen. Een hoop geld dus - dat er op dit moment nog niet is.

BMX freestyle valt nog niet onder de ‘topsporten’ van het NOC-NSF. Wel een Olympische discipline dus, maar geen A-status voor de Nederlandse deelnemers. Dat betekent weinig begeleiding en geen vergoeding. Voor de mannen wordt dit vaak opgelost met sponsorcontracten bij bijvoorbeeld Red Bull, GoPro of Oakley. Voor de vrouwen is dat nog niet zo ver.

“De strijd is voor mij nooit tussen mij en de tegenstander, maar tussen mij en mijn hoofd.”

Shanice Silva Cruz

Trainingsfaciliteiten in Eindhoven

‘Dat is jammer’, zegt Shanice. Al kijkt ze er opvallend ontspannen én vastberaden bij. Dit is wat ze wil en daar gaat ze de komende tijd alles voor doen. En dus komt ze vijf keer in de week in alle vroegte naar Eindhoven. Omdat hier de ramps hoog genoeg zijn om te trainen voor internationale wedstrijden. En omdat hier een schuimbak staat, waardoor ze nieuwe trucs veilig kan oefenen. Het 040 BMX Park is een van de grootste freestyle parken van de Benelux.

Shanice was twaalf toen ze voor het eerst op BMX-fiets zat. Ze zag het een vriend van haar broer doen en was meteen verkocht. Niks voor meisjes, riep iedereen toen. Of ze niet liever op ballet wilde. Maar Shanice wilde fietsen. Van haar vader mocht ze uiteindelijk een fiets uitzoeken, op voorwaarde ‘dat ze er niet mee zou stunten’. Wie Shanice op een doordeweekse dag ondersteboven door het BMX park ziet vliegen, weet dat dat niet helemaal is gelukt.

Ultieme hoogstandjes

De Rotterdamse is gretig en leergierig. Ze kijkt goed hoe anderen iets doen. Legt videobeelden van andere profs naast die van zichzelf en analyseert waar het beter kan. Een nieuwe truc leren begint vaak al als ze ’s avond in bed ligt. “Ik beeld me in hoe ik het moet doen, hoe ik mijn armen gebruik en wat ik precies met mijn benen moet doen. Ik doorvoel de hele beweging.” Ze was in 2013 de eerste vrouw die ooit een front flip landde.

Tijdens EMOVES komt de wereldtop naar Eindhoven. Tijdens de runs van twee keer een minuut kun je spektakel verwachten. Al vertelt Shanice dat de ultieme hoogstandjes ‘m vaak in de kleine technische dingen zitten. “Soms gaat iemand niet heel hoog of doet die geen salto’s, maar in een paar seconden gebeuren er dan laag bij de grond zoveel moeilijke dingen. Dat is echt indrukwekkend.

Respect voor elkaar

En als iets lukt, wordt er gejuicht. Ook voor de tegenstander. Een NOS-verslaggever zei een keer verbaasd tegen haar: “Jullie applaudisseren gewoon voor de ander!” “Maar BMX is best een heftige sport. Iedereen doet constant gevaarlijke dingen, dat schept een band. Ik heb alleen maar respect voor iemand die iets nieuws doet, ik weet namelijk hoe moeilijk het is.” Ze lacht: “Normale mensen snappen dat nooit. Maar je moet het zo zien: als twee mensen gaan bungeejumpen en de ene doet het toch niet. Dan heb je toch alleen maar groot respect voor je maatje die het wel durfde? De strijd is voor mij nooit tussen mij en de tegenstander, maar tussen mij en mijn hoofd.”

Foto's door Bram Berkien.